Διατροφική διαπαιδαγώγηση


ΚοινοποίησηShare on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Print this pageEmail this to someone
Διατροφική διαπαιδαγώγηση

 

Πολλά από τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει σήμερα ο σύγχρονος άνθρωπος έχουν άμεση σχέση με την διατροφή του. Το αυξημένο σάκχαρο, η αυξημένη χοληστερόλη, η υπέρταση, τα αυξημένα τριγλυκερίδια, το λιπώδες ήπαρ, το μεταβολικό σύνδρομο είναι μόνο μερικά από αυτά.

Εάν συνυπολογίσουμε τα καρδιαγγειακά νοσήματα και τον καρκίνο, ως αποτέλεσμα –μεταξύ άλλων- της παχυσαρκίας και της κακής διατροφής, θα έχουμε σχεδόν εξαντλήσει όλες τις πιθανές αιτίες νοσηρότητας της σύγχρονης κοινωνίας. Αναρωτιέμαι πως θα ήταν όλοι αυτοί οι δείκτες υγείας αν υπήρχε κατάλληλη διατροφική αγωγή στα πρώτα χρόνια της ζωής μας, όπως για παράδειγμα να διδάσκονται βασικές αρχές διατροφής και συμπεριφορές στα σχολεία, ακόμη και στα νήπια, από εξειδικευμένο προσωπικό. Αντί για αυτό φτιάξαμε περισσότερα νοσοκομεία και εισάγουμε όλο και περισσότερα φάρμακα δαπανώντας τεράστια ποσά για να μπορέσουμε να κάνουμε καλά ανθρώπους που έμαθαν να τρώνε λάθος. Επειδή όμως συνυπάρχω σε μια κοινωνία η οποία σήμερα ψηφίζει για κυβέρνηση, αύριο περιμένει το αποτέλεσμα, την επομένη ζητάει ανασχηματισμό και σε 100 ημέρες βρίσκεται στα κάγκελα απαιτώντας την ανατροπή της, δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι θα βρεθεί κάποιος που θα πάρει μια απόφαση σήμερα για να πάρει αποτέλεσμα 30 χρόνια μετά…

Όπως εξηγεί ο κ. Χαρίδημος Τσούκας στο βιβλίο του “η τραγωδία των κοινών», “οι πολιτικοί έχουν κίνητρα να μην παίρνουν αποφάσεις με βραχυπρόθεσμο πολιτικό κόστος και οι πολίτες-πελάτες έχουν κίνητρα να πιέζουν τους πολιτικούς προκειμένου να αποσπάσουν ατομικά ή συντεχνιακά οφέλη, επιτείνοντας έτσι τον κερματισμό». Ας εστιάσουμε λοιπόν μόνο στο τι μπορεί να κάνει η ίδια η οικογένεια για το παιδί της.

Πολλοί γονείς πέφτουν στην παγίδα να χρησιμοποιούν το γλυκό για να δελεάσουν το παιδί τους να φάει το φαγητό του (αν φας το φαγητό σου τότε θα σου δώσω και το γλυκό). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να καταγράφεται στον εγκέφαλο του παιδιού ότι το φαγητό έχει λιγότερη αξία από το γλυκό διότι συνειρμικά σκέφτεται ότι για να πάρω το “καλό» θα πρέπει να φάω πρώτα το “σκάρτο». Αυτό το παιδί δεν πρόκειται ποτέ να αναπτύξει καλή σχέση με την διατροφή του διότι αργότερα δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να επιλέξει το “σκάρτο», αφού μπορεί να πάει κατ’ ευθείαν στο “καλό»…

Ένα άλλο σοβαρό λάθος που γίνεται από τους γονείς και κατά κόρον από παππούδες/γιαγιάδες είναι η χρησιμοποίηση του φαγητού όταν το παιδί είναι ανήσυχο. Το γεγονός ότι το παιδί είναι ανήσυχο μας δίνει την πολύτιμη πληροφορία ότι έχει μια ανάγκη. Αυτή η ανάγκη συνήθως έχει να κάνει με συναισθήματα αγάπης, στοργής, επιβεβαίωσης, επικοινωνίας, κατανόησης, θυμού, στεναχώριας, συνεργασίας ή μιας αγκαλιάς, ενός παιχνιδιού, μιας βόλτας και αντί αυτού καταφεύγουμε στην εύκολη λύση της σοκολάτας/μπισκότου/γλυκού με την τηλεόραση να προβάλει τους αγαπημένους του ήρωες. Το παιδί φαίνεται να ικανοποιείται αλλά στην πραγματικότητα αποβλακώνεται μπροστά σε ένα φανταστικό κόσμο και παραδίνεται στην εθιστική δράση της ζάχαρης. Αυτό το παιδί θα γίνει ένας ενήλικας που δεν θα μπορεί να ξεχωρίζει τις ανάγκες του από τις επιθυμίες του(είχε ανάγκη για συναίσθημα και πήρε φαγητό). Η λύση του γλυκού “βολεύει» τους πάντες αφού τελικά όλοι βρίσκουν την ησυχία τους όμως όταν κάποιος μάθει από μικρός να παίρνει φαγητό αντί για συναίσθημα, σαν ενήλικας θα γεμίζει το οποιοδήποτε συναισθηματικό του κενό με φαγητό.

Μη φοβηθείτε ότι θα επηρεαστεί αρνητικά η ανάπτυξη του παιδιού σας αν χάσει κάποια γεύματα. Το παιδί διαθέτει το ένστικτο της επιβίωσης και δεν θα αφήσει ποτέ το σώμα του να λιμοκτονήσει. Απλά δοκιμάζει τις αντοχές σας. Αν έχει συνεχώς την επιλογή του δεύτερου ή ακόμα και του τρίτου φαγητού δεν πρόκειται ποτέ να μπει στην διαδικασία να δοκιμάσει το πρώτο. Οι γονείς με ήρεμο, απλό, σταθερό και καθαρό λόγο πρέπει να διευκρινίζουν ότι το φαγητό της ημέρας είναι το συγκεκριμένο το οποίο μπορεί το παιδί να επιλέξει να φάει όποτε το ζητήσει. Ακόμα και αν το τραβήξει στα άκρα και εκείνη την ημέρα δεν το φάει, την επόμενη φορά θα είναι πολύ πιο δεκτικό στο φαγητό που υπάρχει στο σπίτι.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε σαν γονείς ότι εμείς είμαστε το καλύτερο παράδειγμα για τα παιδιά μας. Αν το παιδί βλέπει εμάς να τιμούμε το φαγητό που υπάρχει στο σπίτι να είστε σίγουροι ότι το παιδί θα κάνει το ίδιο. Και αν δεν το κάνει ως παιδί θα το εφαρμόσει ως ενήλικας διότι του εμφυτεύτηκε εμπράκτως το σωστό. Είναι λάθος να συμπεριφερόμαστε στα παιδιά σαν να είναι παθητικοί δέκτες ορθών συμβουλών από εμάς “τους ειδήμονες». Το ορθό δεν αφορά μόνο εκείνα αλλά πρωτίστως εμάς τους ίδιους. Το παιδί θα κάνει αυτό που βλέπει και θα μιμηθεί το αγαπημένο του πρόσωπο, το πρότυπο του, τον εμπνευστή του, αυτόν που τελικά θέλει να μοιάσει, δηλαδή εμάς τους γονείς του.

  • παιδί
  • διατροφή
  • υγεία
  • σακχαρώδης διαβήτης
  • χοληστερίνη
  • γονείς
  • Υπέρταση
  • οικογένεια

Πηγή: http://diatrofi.gr/index.php/diaita/kathimerini-diatrofi/item/3825-%CE%94%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CE%B3%CF%8E%CE%B3%CE%B7%CF%83%CE%B7

ΚοινοποίησηShare on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Print this pageEmail this to someone